admin

>admin

About admin

This author has not yet filled in any details.
So far admin has created 379 blog entries.

Domo arigatou, Marie Kondo!

De media is gefascineerd door Marie Kondo. Ik heb er een dagtaak aan om berichten over haar te volgen. Oorzaak van de hernieuwde belangstelling is de Netflix-serie Tidying up with Marie Kondo. De essentie: een huishouden in chaos leert een les en leeft nog lang en gelukkig. De organizers die zich opruimcoach noemen, varen wel bij al die aandacht. Maar minder leuk vind ik het volgende. Een journalist wil mij liever geen organizer noemen in een artikel over grenzen stellen. Want, zeg ze 'Organizer vind ik een wat lastig woord, omdat het insinueert dat je meer in de Marie Kondo-hoek zit.' Het woord alleen al: insinueert. 'Het gaat me om de associatie die veel mensen bij het woord 'organizing' hebben, verduidelijkt ze nog maar eens. Domo arigatou (dank je wel), Marie Kondo! Marie Kondo is inderdaad een organizing-consultant. Haar rigoureuze KonMari-methode schrijft voor dat je alles wegdoet waar je niet meer blij van wordt. Door respectvol keuzes te maken, wordt het gemakkelijker om los te laten. Op de KonMari-manier gaat dat zo: bedank je spullen voor bewezen diensten, gebruiksplezier of inspiratie, als je wilt met Japans buiginkje. Ongemakkelijk volgen Marie Kondo’s klanten haar instructies op. Maar al dat weggooien is [...]

Domo arigatou, Marie Kondo!2019-02-28T18:40:18+02:00

Van pionier naar professional

Hoe word je professional organizer? Ik heb er niet voor geleerd en het stond destijds in geen enkele beroepengids. Toch beoefen ik dit beroep sinds 2004 en met veel plezier ook. Hoe is dat zo gekomen? Hier vind je in een notendop mijn verhaal. Wanneer ik mijn jeugdvriendin Laura weer eens ontmoet, zegt ze lachend: 'Jouw beroep past zo goed bij jou! Ik weet nog dat je, als je bij mij kwam logeren, altijd mijn kamer wilde opruimen.' Blijkbaar zat het ordenen en opruimen me in het bloed, of liever: in de genen. Mijn moeder is een organizer avant la lettre. Maar verder deed ik er niets mee. In eerste instantie ging ik braaf naar de PABO. Na een korte loopbaan als juf en een aantal omzwervingen in het buitenland was ik docent NT2 en taalcoördinator geworden. Begin 2002 zat ik, barstend van ambitie in het kantoor van mijn manager voor een gesprek over groeikansen in het bedrijf. Daar was geen sprake van. ‘De speeltuin is te klein geworden,’ vond ze, en ze gaf me de gegevens van een loopbaancoach. Even later stond ik met de schrik in de benen weer buiten. Van baan veranderen? Maar dat wilde ik helemaal [...]

Van pionier naar professional2019-01-27T19:59:26+02:00

Kijk hier eens met andere ogen naar

Vanochtend luisterde ik naar de radio. De dj's hadden zich ongetwijfeld laten inspireren door de inhaakkalender want, zo vertelden ze, het was 'Ruim je bureau op dag'. Eén moment overwoog ik hieraan de #tipvandeweek te wijden, om die gedachte meteen weer te verwerpen. Zo'n onderwerp, dat was me veel te huishoudelijk. Voor de vorm googlede ik, eenmaal achter mijn bureau, toch even of die dag ook werkelijk bestond. En ja hoor, dik 5 miljoen resultaten! 'Een bureau is vaak een verzamelplaats van onzinnige dingen en papieren die je lang niet altijd nodig hebt,' las ik in het eerste blog waar ik op klikte. Hmmm, dat klopte eigenlijk wel voor mijn eigen werkplek. De afgelopen weken had ik hard gewerkt aan mijn nieuwe website, en er waren heel wat dingen blijven liggen. Met andere ogen keek ik om me heen. Ik zag een ongebruikt potje crème, een stressballetje waar ik niets mee deed, mijn oude mobiel als herinnering aan een taakje, een relatiegeschenkje dat net iets te leuk was om meteen weg te gooien en allerlei papieren 'waar ik nog iets mee moest'. Ik verzamelde de rommeltjes en bracht ze naar een beter plekje. Ik nam de papieren door, gooide wat [...]

Kijk hier eens met andere ogen naar2019-01-14T13:54:30+02:00

Hoe je korte metten maakt met schrikbarend veel foto’s

Het was altijd al ambitieus, ook in 2001. Ik ben dol op fotoboeken als manier om herinneringen te koesteren. Dus toen de kinderen werden geboren was het plan: ieder kind zijn eigen kiekjes, en voor de ouders iets gezamelijks. Ik maakte er werk van en transformeerde met lijm en snijmachine briefjes, kaartjes, knipsels, foto's en vakantiefolders tot meerdere mooie scrapboeken compleet met tekstjes. Geen kunst, wanneer je maar tien rolletjes per jaar volschiet! Toen brak er een hybride periode aan van analoog en digitaal. Ik had het druk en raakte achterop; de moed zonk me steeds verder in de schoenen. Na 2015 lukten zelfs vakantieboeken niet meer. Sindsdien sleepte ik het oude voornemen als een groeiende schuldenlast met me mee. Nu werd de oudste achttien en ging ik natuurlijk (!) de verantwoordelijkheid voor het bewaren van herinneringen aan het volwassen kind overdragen. Het project moest echt af, dus. Maar... de schijf met foto's bevatte inmiddels ruim 29 GB aan data, ik had nog altijd een tas vol dierbare analoge herinneringen en tientallen onbekeken linkjes naar albums van anderen... Ik voorzag een dijk van een crisis en besloot voor het eerst van mijn leven zelf van een organizer gebruik te maken. [...]

Hoe je korte metten maakt met schrikbarend veel foto’s2018-12-10T13:48:26+02:00

Doe je brein een lol

Een tijdje terug had ik een fijne ervaring. Ik had een schriftelijk tentamen, en moest me melden op een cursuslocatie in Rotterdam. Meer dan anders had ik gestudeerd op het onderwerp, want voor open vragen moet je daadwerkelijk dingen uit je hoofd kennen (!), terwijl ik de afgelopen jaren vooral verwend ben met multiple-choicetentamens. Twee uur lang zat ik te midden van tientallen anderen onafgebroken en zeer geconcentreerd te pennen. En ik merkte dat ik het, ondanks het lastige onderwerp en de spanning van haal-ik-het, ontzettend fijn vond: de rust, de stilte, het gefocuste denkwerk en het gebrek aan afleiding. Aan die ervaring moest ik terugdenken bij het samenstellen van het webinar over werk-en-privébalans voor Zorg en Zekerheid (dat je hier kunt terugkijken). Daarin gaf ik onder meer tips om je brein tot rust te brengen: door vaker micropauzes te nemen en bewust offline te zijn. Dat zorgt er namelijk voor dat je 'taak-negatieve' brein met alle informatie die je hebt geabsorbeerd aan de slag kan. Die informatie moet worden beoordeeld, gecategoriseerd, opgeslagen of weggegooid. Wetenschappers noemen dat ‘taak-negatief’ omdat je brein deze taken pas kunt uitvoeren als je niks cognitiefs doet. Dus: je bent niet aan het vergaderen, mailen, [...]

Doe je brein een lol2018-11-26T13:39:53+02:00

Webinar werk-privébalans

Voor het platform RelaxFocus van Zorg en Zekerheid lever ik regelmatig content aan. Onlangs heb ik ook een webinar gegeven over het bewaken van je werk-privébalans. Het is een bekende valkuil: niet kiezen maar gewoon van alles een beetje doen. Het resultaat is een vol en dynamisch leven, maar ook veel hooi op je vork en altijd druk-druk-druk. Hoe krijg je de balans tussen werk en privé beter op orde? Daar gaf ik op 23 november 2019 voor Zorg en Zekerheid een webinar over. Je leert tijdens deze online presentatie waardoor een disbalans veroorzaakt kan worden, hoe je je grenzen bewaakt, je me-time heilig maakt en inspanning met ontspanning afwisselt. Inmiddels hebben al ruim 300 mensen naar het webinar  gekeken, en ze beoordeelden zowel de inhoud als de presentatie met een 8,4. Dertig welbestede minuten dus! Je kunt de presentatie hier terugkijken.

Webinar werk-privébalans2018-11-23T14:24:31+02:00

Ben jij ook aan het compenseren?

Je doet het bijna onnadenkend. Zondagavond inloggen om alvast te zien wat er aan mail is binnengekomen. Op je vrije dag een paar uur aan een rapport werken, want dan word je ten minste niet gestoord. Flink mee discussiëren in de groepsapp van je afdeling, ook al is het buiten werktijd. Door de digitalisering en de smartphone is het o-zo gemakkelijk geworden om altijd, overal en nergens met je werk bezig te zijn. Een niet-zo-productieve dag op kantoor? We maken het 's avonds wel goed. Een extra drukke werkweek? Dan nog maar wat in het weekend werken. Een beetje afgeleid of moe geweest vandaag: dat mag niet en off-dagen moeten dus gecompenseerd worden, vinden we zelf. Opvallend is dat we niet meer in uren denken, maar in taken. Vroeger ging je naar huis als de klok vijf sloeg. Nu is je werkdag pas ten einde wanneer je werk 'af' is, gevoelsmatig dan, want hoe je een en ander regelt mag je goeddeels zelf weten. Om niet per ongeluk misbruik te maken van die regelruimte werken veel mensen veiligheidshalve meer dan in hun urencontract staat. Nog onbetaald ook. Natuurlijk zijn er mensen die de kantjes eraf lopen. Zij krijgen geen burn-outklachten [...]

Ben jij ook aan het compenseren?2018-11-19T13:12:02+02:00

Stoere arbeidsethos

Mensen die goed voor zichzelf zorgen... diep van binnen vind ik het een beetje soft. Ik prijs het wel natuurlijk, vind het verstandig ook, maar in mijn hart sla ik het verduren, niet piepen, doorbijten en de schouders eronder zetten veel hoger aan. Bij anderen, maar ook bij mezelf. Ik heb een stoere arbeidsethos, zeg maar. Zo kwam het dat ik maandenlang genoegen nam met suboptimale werkomstandigheden. Dat zat zo: ongeveer een halfjaar geleden kreeg ik pijn in mijn linkerschouder. Ik vermoedde een verband met mijn thuiswerkplek, die ik op goed geluk en met slechts een schuin oog op de Arbo-wet had ingericht. Ik had geïnvesteerd in een goede bureaustoel en aangezien ik verder zelf weinig eisen had, liet ik het daarbij. Tot dus die schouderklachten. Ik morrelde aan de hoogte van mijn elleboogsteunen en zette een verhoging onder mijn voeten. Het hielp een heel klein beetje en vervolgens duwde ik de klachten weg. Het zou wel weer overgaan, dacht ik, het was allemaal tamelijk onbelangrijk. Tot afgelopen week. Aangezien negeren niet hielp (duh), maakte ik eindelijk de gang naar de fysiotherapeut en ging mijn werkplek op de schop. Naast de hoognodige investeringen in ergonomisch meubilair heb ik in één [...]

Stoere arbeidsethos2019-06-12T17:18:12+02:00

Grenzen stellen zonder nee te zeggen

Mijn klant had een dagelijks vragenuurtje gecreëerd. Hij was immers de enige met die bewuste expertise. En, zei hij: 'Mijn medewerkers weten het vaak wel, maar ze zoeken toch bevestiging. Dan komen ze per definitie bij mij uit.' Omdat hij het druk had maar ze ook niet telkens het bos in wilde sturen, had hij daar dus dat vragenuurtje op gevonden; zo kon hij de verstoringen tot op zekere hoogte beperken. Want hij hield toch al veel ballen in de lucht en hij had 'wel wat stress', zei hij met gevoel voor understatement. Het leek een goed idee, vooral voor de medewerkers in kwestie. Zij konden al hun lastige beslissingen aan hun leidinggevende delegeren onder het mom van 'even sparren'. Het vragenuurtje werd dus druk bezocht. Zo kreeg hij steeds meer apen op zijn schouder. Want uit de overlegjes kwamen natuurlijk allerlei uitzoekklusjes, informatieverzoekjes en nieuwe probleempjes. Dapper begon mijn klant dan met nee zeggen, en de andere kant met vleien en druk uitoefenen. Heel vaak gaf hij dan toch maar toe. Kortom: mijn klant kreeg dus niet minder, maar veel meer werk. De drempel om hem te benaderen was veel te laag voor iemand met zijn omvangrijke takenpakket. En [...]

Grenzen stellen zonder nee te zeggen2018-10-29T12:27:52+02:00

Waarom je baat hebt bij voorspelbaarheid

Meestal begin ik de dag met een bakje yoghurt. En ik vermoed dat jouw ontbijt er 's ochtends ook vrij standaard uitziet. Twee boterhammetjes met beleg in maximaal vier variaties. Of een kom ontbijtgranen met een kopje thee. Natuurlijk: in het weekend komen er bolletjes en sapjes op tafel. Maar doordeweeks ga ik - en vermoedelijk de meeste mensen met mij - voor voorspelbaarheid, hoe lekker ik een gevarieerd ontbijtje ook vind. Voorspelbaar leven is misschien een beetje saai, maar ook efficiënt: je hoeft minder na te denken over besluiten. Iemand als Ursus Wehrli speelt met deze menselijke behoefte. In deze Ted-talk ruimt hij kunstwerken van Klee, Miro en Breughel op (en wie herkent 'The read armchair' in het plaatje?!). Eenmaal geordend in vormpjes, pixels, stapeltjes hebben de werken weliswaar hun oorspronkelijke zeggingskracht verloren: toch zie je ook de schoonheid van de structuur. Wehrli past het in het extreme toe, maar structuur biedt veel houvast in een wereld die voortdurend verandert. Klanten vragen me dan ook vaak om hen te helpen bij het bedenken van een dagindeling of planningsroutines om tegenwicht te kunnen bieden aan de waan van de dag. De ervaring leert dat het op deze drie punten vaak [...]

Waarom je baat hebt bij voorspelbaarheid2018-10-20T17:57:57+02:00